Niemcy

Niemieckie Intercity-Express stanowi świetnie prosperującą sieć pociągów dużych prędkości. Oferują swe usługi na najwyższym poziomie jakości, komfortu i bezpieczeństwa.

Pierwsze „duże prędkości” w Niemczech

Koleje w Niemczech pierwszy raz zetknęły się z dużą prędkością w październiku 1903 roku. Testowy pociąg Drehstrom-Triebwagen zasilany z sieci elektrycznej pobił światowy rekord prędkości (29.10.1903) osiągając 210,2 km/h – rekord ten został pobity w 1931 przez - również niemiecki - Schienenzeppelin (spalinowy, napędzany przez śmigło – 230 km/h), a dla pociągów elektrycznych dopiero w 1954. Jeszcze przed wojną stworzono sieć pociągów jeżdżących z prędkościami do 160 km/h. Z powodu wybuchu II Wojny Światowej wszystkie ówczesne pociągi dużych prędkości zostały zdjęte z służby.

Początki ICE

Przełom nastąpił w 1981, kiedy to po sukcesie TGV we Francji DB zaczyna się bardziej interesować „dużymi prędkościami”. Już w 1982 zamówiono pierwszy eksperymentalny pociąg ICE-V, który w 1985 zostało dostarczony do DB, a w 1988 pobił rekord prędkości wynoszący 406,9 km/h.
 W 1991 pierwszy ICE 1 – przeznaczony do regularnego kursowania - zostaje dostarczony; w tym samym roku zostaje otwarta pierwsza linia wysokich prędkości, na trasie Hamburg – Frankurt – Monachium. Rok później (1992) zostaje otwarta druga linia ICE (Hamburg - Würzburg – Monachium). Wraz z końcem dostaw (1993 - zostaje dostarczony sześćdziesiąty egzemplarz ICE 1) zostaje otwarta trzecia linia ICE (Hamburg – Frankfurt – Bazylea). W 1994 odjeżdża pierwszy międzynarodowy ICE do Luzern (Szwajcaria) w tym samym roku jest prezentowany na Amtrak w USA;

Pociągi ICE

ICE-V (wcześniej InterCityExperimental)

ICE V był pierwszym pociągiem do testów dużych prędkości Deutsche Bundesbahn (kolei państwowych Republiki Federalnej Niemiec), wykorzystywany również jako wizytówka  DB. Na jego podstawie skonstruowano ICE-1, później służył głównie do testów nowych materiałów.

31 lipca 1985 – rozpoczęcie testów na ICE-V

1 maja 1988 – ustanowienie światowego rekordu prędkości (506,9 km/h)

1998 – wycofanie ICE-V (zastąpił go ICE-S)

ICE S

Początkowo testowano na nim komponenty ICE 3. Obecnie trzy razy w roku pociąg ten przejeżdża przez linie wysokich prędkości z zestawem czujników i kamer w celu sprawdzenia jej stanu. ICE S jest zwykle pierwszym pociągiem do testowania nowych linii dużych prędkości.

ICE-1

Pierwszy pociąg dużych prędkości kursujący regularnie. Prędkość maksymalna początkowo wynosiła 250 km/h, podniesiono ją do 280 km/h(1995)– jednak później z powrotem zredukowano do 250 km/h. Składa się on z dwóch jednostek napędowych (klasa 401) i do 14 wagonów (klasa 801-804). Jeden z sześćdziesięciu pociągów uległ wypadkowi, 3 czerwca 1998. W wypadku zginęło 101 osób, a 88 zostało rannych - wypadek ten określany jest jako największa katastrofa kolei dużych prędkości na świecie (przyczyną było uszkodzone koło, które spowodowało wykolejenie się pociągu na rozjeździe). W latach 2005-2008 pozostałe 59 pociągów przeszły modernizację, po której planowo mają być eksploatowane jeszcze przez okres 10-15 lat.

ICE 2

ICE 1 okazał się dla pewnych połączeń zbyt długi. Zaistniała potrzeba skonstruowania nowego, krótszego i lżejszego pociągu– tak powstał ICE 2. Składa się on z jednostki napędowej (klasa 402), oraz siedmiu wagonów (sześciu pasażerskich- klasa 805-807, oraz jednego wagonu sterowniczego –klasa 808), czyli dwa razy krótszy od ICE 1. W razie konieczności istnieje możliwość połączenia dwóch składów ICE 2, tworząc jeden o tej samej długości co ICE 1 (z 14 wagonami) – łączenie, oraz rozłączanie odbywa się automatycznie.

ICE 3

Rozróżnia się trzy klasy ICE 3:

Literka M jest oznaczeniem wielosystemowości (multisystem).

 

pociąg (403)

pociąg (406)

Producent

Siemens, Bombardier

Klasyfikacja UIC

Bo'Bo'+2'2'+Bo'Bo'+2'2' +2'2'+Bo'Bo'+2'2'+Bo'Bo'

Masa

409 t

435 t

Prędkość maksymalna

330 km/h

330 km/h (AC)

220 km/h (DC)

Moc

8000 kW

8000 kW (AC)

4300 kW (DC)

Liczba miejsc

415

404

404

Długość

200,32 m

ICE T / ICE TD

Zostały one zamówione, by obsługiwać stare, nierzadko kręte linie, których modernizacja okazała się nieopłacalna. Dzięki technologii wychylnego pudła czasy przejazdu zostały skrócone do 10-20 %. ICE TD jest spalinową wersją ICE T – po za tym te dwa pociągi są do siebie podobne i mogą się połączone (jednak zwykle się tego nie robi). ICE T produkowane po 2004 r. ze względu na wprowadzenie kilku ulepszeń są nazywane ICE T2.

 

Infrastruktura

 

Sieć pociągów ICE w Niemczech

Czerwony - linie do 300 km/h

Brązowy - linie do 250 km/h lub więcej

Granatowy - zmodernizowane linie do 200 km/h lub 230 km/h

Szary linie - do 160 km/h

 

Tymczasem u nas...

Kraj

Relacja

Czas przejazdu najszybszym znalezionym bezpośrednim połączeniem kolejowym

Różnica

Długość trasy

Polska

Katowice -Wrocław

2h 44 min

1h 41 min

200 (+/- 15) km

Niemcy

Frankfurt nad Menem - Köln

1h 03 min

Polska

Wrocław - Szczecin

5h 31 min

3h 02 min

360 (+/- 15) km

Niemcy

Hannover - Würzburg

2h 29 min

Polska

Poznań - Katowice

5h 12 min

2h 58 min

Niemcy

Stuttgart - Köln

2h 14 min

  

/tr