Chiny

Rok 1979 był dla Chin okresem gwałtownych reform i 'otwarcia' się na świat. Przez kolejnych 20 lat Państwo Środka rozwijało się w zawrotnym tempie. Budowano kilometry autostrad, rozwijano gospodarkę, lotnictwo i transport morski. Kolej, pozostawała jednak w tyle.

Kolej, pozostawała jednak w tyle. Średnia prędkość chińskich kolei w tamtym okresie, to zaledwie 62 km/h, a długość torów przypadająca na jednego mieszkańca, wynosiła bagatela, 5,5 cm. Chińczycy z zazdrością patrzeli na francuskie TGV czy japoński Shinkansen. Było oczywistym, że będą próbowali doścignąć wzór szybkich kolei, postawiony przez inne kraje, a nawet go przewyższyć. W 1994 roku, wprowadzono w Chinach 6-stopniowy plan przyspieszenia kolei. Stopniowo przyspieszano pociągi kursujące po Państwie Środka, aż do roku 2007, kiedy to 17 kwietnia nastąpił symboliczny przejazd pociągu łączącego Hangzhou i Jiaxing (ok. 90 km). Przejazd ten, odbywał się z normalną prędkością. Wszystko, miało się zacząć od jutra. Następny dzień, był przełomowym w historii kolei chińskich, ponieważ po ww. trasie zaczęły kurować pociągi szybkie. Dzień ten, stał się symbolem wprowadzenia w życie szóstego etapu przyspieszania kolei. Wprowadzanie systemu przyspieszania kolei, zajęło Chińczykom trzy lata. Z pewnością nie był to czas stracony i ciężka praca opłaciła się, ponieważ po wprowadzeniu szóstego etapu, Chiny mogły poszczycić się ponad 6000 kilometrów linii, na których składy poruszały się z prędkością przewyższającą 200 km/h. Zgodnie z definicją kolei szybkich wprowadzoną przez Międzynarodowy Związek Kolei, Państwo Środka, w roku 2007 posiadało 6 tyś. kilometrów kolei dużych prędkości. Mogłoby się wydawać, zgodnie z prognozami na przykład Japończyków (którzy spędzili 10 lat na zwiększeniu prędkości Shinkansen z 200 km/h do ponad 300 km/h), że chińczycy na jakiś czas poprzestaną na osiągniętej prędkości 200 km/h. Nic bardziej mylnego. Zaraz po wprowadzeniu 6 etapowego planu przyspieszenia kolei, zaczęto prowadzić prace badawczo - rozwojowe nad zwiększeniem prędkości do ponad 300 km/h. Osiągnięcie ogromnej prędkości 350 km/h zajęło Chińczykom jedynie 2 lata. Już w sierpniu roku 2008 do eksploatacji wprowadzony został ekspres łączący Pekin z Tianjin, który rozwijał tę zawrotną prędkość. Kolejne lata, a dokładniej miesiące, to przede wszystkim walka Chińczyków o zwiększenie mocy silników trakcyjnych, bez zwiększania ich rozmiarów, a co za tym idzie masy. Kolejnym snem obywateli Państwa Środka, było osiągnięcie prędkości 380 km/h. Naród znany na świecie z pracowitości, oczywiście osiągnął swój cel. Poprzez poprawę izolacji i rozpraszanie energii cieplnej silnika, uzyskano zwiększenie mocy o 25 kW. Ta innowacja oraz wiele innych (Chińczycy zdobyli ponad 900 patentów) umożliwiła przyspieszenie ekspresów kursujących w Chinach. 26 października 2010 roku otwarto 15 linii kolei dużych prędkości, a w czerwcu  2011 roku, linia łącząca Pekin z Szanghajem została, jako pierwsza na świecie(!), przystosowana do 380 km/h.  Cel chińskich inżynierów został osiągnięty.

 Tabor eksploatowany na chińskich kolejach dużych prędkości

CRH1(A/B) – zamówiony jako jeden z pierwszych składów dużych prędkości od firmy Bombardier, bazujący na produkcie firmy o nazwie Regina.

Zasilanie: 25 kV    50 Hz

Prędkość maksymalna: W zależności od modelu 220-250 km/h

Moc:  A - 5.3 MW,  B – 11 MW

 

CRH1E – konstrukcja bazująca na pojeździe Bombardier Zefiro 250.

Zasilanie: 25 kV    50 Hz

Prędkość maksymalna: 250 km/h

Moc:  13.5 MW

 

 CRH380D/DL – konstrukcja oparta na Bombardier Zefiro 380.

Zasilanie: 25 kV    50 Hz

Prędkość maksymalna:380 km/h

Moc: 20 MW

 

 CRH2A – konstrukcja bazująca na Shinkansen serii E2 1000

Zasilanie: 25 kV    50 Hz

Prędkość maksymalna: 250 km/h

Moc: 4.8 MW

 

 CRH2B – konstrukcja bazująca na Shinkansen serii E2 1000

Zasilanie: 25 kV    50 Hz

Prędkość maksymalna: 250 km/h

Moc: 9.6 MW

 

CRH2E – konstrukcja bazująca na Shinkansen serii E2 1000

Zasilanie: 25 kV    50 Hz

Prędkość maksymalna: 250 km/h

Moc: 9.6 MW

CRH2C – konstrukcja bazująca na Shinkansen serii E2 1000

Zasilanie: 25 kV    50 Hz

Prędkość maksymalna: 350 km/h

Moc: 8.7 MW


 CRH2 380A/AL – opracowany przez Chiny

Zasilanie: 25 kV    50 Hz

Prędkość maksymalna: A - 380 km/h    AL – 513 km/h (testy)

Moc:  A - 8.7 MW    AL – 20.44 MW


 CRH3C – konstrukcja bazująca na Siemens Velaro

Zasilanie: 25 kV    50 Hz

Prędkość maksymalna: 350 km/h

Moc:  8.8 MW

 

 

CRH380B/BL – konstrukcja bazująca na Siemens Velaro

Zasilanie: 25 kV    50 Hz

Prędkość maksymalna: 380 km/h

Moc:  B - 9.2 MW     BL – 18.4 MW

 

CRH380CL

Zasilanie: 25 kV    50 Hz

Prędkość maksymalna: 380 km/h

Moc:  18.4 MW

 

 CRH5A – konstrukcja bazująca na Alstom Pendolino

Zasilanie: 25 kV    50 Hz

Prędkość maksymalna: 250 km/h

Moc:  5.5 MW



Infrastruktura


Z danych na czerwiec 2011 roku wynika, że Chiny mają najdłuższą na świecie sieć kolei dużych prędkości, której długość wynosi ok. 9676 kilometrów. Kolej dużych prędkości w Chinach budowana jest poprzez modernizacje istniejących linii konwencjonalnych oraz przez budowę nowych linii, przystosowanych do dużych prędkości. Poprzez bardzo duże finansowanie rządu Chin inwestycji w KDP na dzień dzisiejszy około 17.000 km nowych linii jest w budowie. Wg danych pochodzących z prognoz, do końca roku 2011 sieć szybkich kolei w Chinach miała rozrosnąć się do długości 13.073 km, a do końca 2015 roku do 25.000 km.