Belgia

Historia kolei dużych prędkości w Belgii sięga lat 90 ubiegłego stulecia. Dziś mają one ogromne znaczenie dla całej sieci dużych prędkości w Europie. Pierwsza linia miała połączyć Francję ze stolicą Belgii, Brukselą (L1). Najpierw powstał jedynie jej krótki, bo liczący zaledwie 15 kilometrów fragment, który miał swój początek na granicy z Francją w okolicach Lille. W 1997 roku została otwarta pozostała część, biegnąca aż do Brukseli, tworząc razem linię o długości 88 kilometrów. Pierwszy odcinek od granicy o długości 71 kilometrów to zupełnie nowy fragment, pozwalający pociągom na osiąganie prędkości 300 km/h. Na pozostałych 17 kilometrach do Brukseli wybudowane zostały jedynie dwa nowe tory biegnące wzdłuż istniejącej już linii. Tam pociągi mogą rozpędzić się do 220 km/h. 

Pozostałe linie zostały uruchomione już w XXI wieku. Kolejny odcinek, na którym pociągi mogą osiągać prędkość 300 km/h to linia pomiędzy Leuven i Liege (L2). Liczy ona 65 kilometrów i została oddana do eksploatacji w 2002 roku.  

Trzecia linia kolei dużych prędkości w Belgii została otwarta w 2009 roku. Jest to przedłużenie wcześniejszego odcinka od miejscowości Liege aż do samej granicy z Niemcami w okolicach Aachen (L3). Fragment ten liczy 36 kilometrów a maksymalna prędkość wynosi 260 km/h.

W tym samym roku uruchomiono ostatnią, czwartą już linię. To odcinek pomiędzy Antwerpią i granicą holenderską (L4).      Tam pociągi rozpędzić mogą się do 300 km/h a cały odcinek ma 36 kilometrów długości. Fragmenty linii od Brukseli do Antwerpii i Leuven zostały zmodernizowane i pociągi rozwijają tam prędkości do 200 km/h.

Budowa linii dużych prędkości w Antwerpii wiązała się w znacznym stopniu z przebudową istniejącej już infrastruktury, między innymi z budową tunelu pod miastem dla szybkich pociągów oraz z gruntowną przebudową zabytkowego dworca kolejowego, który dziś jest miejscem, które koniecznie trzeba odwiedzić będąc w pobliżu. Także w Liege dworzec doczekał się całkowitej przebudowy.

Linie kolei dużych prędkości w Belgii mają ogromne znaczenie dla całej sieci dużych prędkości w Europie. Linia biegnąca od granicy Francuskiej do Brukseli jest jednym z głównych elementów międzynarodowej sieci kolei dużych prędkości łączącej państwa Europy zachodniej (Francję, Belgię, Holandię, Niemcy a także Wielką Brytanię przez tunel pod kanałem La Manche). Natomiast linia pomiędzy Leuven a Liege oraz dalej do granicy niemieckiej to fragment magistrali Bruksela – Kolonia. Linia z Antwerpii do granicy z Holandią to element połączenia Belgii z miastami holenderskimi: Rotterdamem i Amsterdamem.

Po liniach kolei dużych prędkości w Belgii porusza się kilka rodzajów szybkich pociągów:

  1. Pierwszy z nich to pociągi TGV Reseau (TGV-R) opracowany i wdrożony przez firmę Alstom. Pierwsze jednostki oddane zostały do użytku na trasie Paryż – Bruksela w 1995 roku. W skład pociągu TGV-R wchodzi 10 wagonów: dwa wagony silnikowe i osiem wagonów pasażerskich (3 wagony klasy pierwszej i 5 wagonów klasy drugiej).
  2. Drugi z nich to pociągi TGV Thalys (TGV-T) tego samego producenta. Ich eksploatacja rozpoczęła się w roku 1997. Są wykorzystywane do obsługi sieci połączeń pomiędzy Holandią, Niemcami, Belgią i Francją. Ich cechą charakterystyczną jest czerwone malowanie. Zestawienie składu jest identyczne z zestawieniem składu TGV-R. Ze względu na eksploatację zarówno w ruchu prawostronnym jak i lewostronnym stanowisko maszynisty przesunięte zostało na środek kabiny.
  3. Trzeci z nich to pociągi Eurostar. Obsługują one także połączenie przez tunel pod kanałem La Manche. Oparte są na rozwiązaniach konstrukcyjnych pociągów TGV. Zmiany w ich konstrukcji względem klasycznych TGV spowodowane są wymogami bezpieczeństwa dotyczącymi przejazdu przez tunel, inną skrajnią, która obowiązuje na kolejach brytyjskich oraz tamtejszymi wysokimi peronami. W skład pociągu wchodzą dwie symetryczne części, każda z nich ma jedną czołową jednostkę napędową i 9 wagonów dla pasażerów. 
  4. Ostatni, czwarty rodzaj szybkich pociągów poruszających się po belgijskich torach to pociągi ICE trzeciej generacji. Należą one do rodziny niemieckich szybkich pociągów eksploatowanych przez Deutsche Bahn. Zespół ICE 3 składa się z ośmiu wagonów, z których cztery są silnikowe a cztery doczepne. Do regularnej eksploatacji zostały wprowadzone w 2000 roku.

text-align: center;